روز20 ژوئن چهار پناهجوی ایرانی  که در یکی از ساختمانهای پناهجویان در شهر Lünen زندگی می کردند حاضر به تخلیه دادوطلبانه اتاقهای خود نشدند. شهرداری واداره خارجیان شهر دلیل می آورند که بخاطر صرفه جوئی در هزینه ها می خواهند همه پناهجویان مجرد را از هایم ( ساختمان) های مختلف ، در یک ساختمان متمرکز کنند.
ازاوائل ماه ژوئن اداره خارجیان و شهرداری  شهر Lünen  به چهار تن از پناهجویان یرانی در هایم Auf dem Ringe ابلاغ کرده بودند که باید وسائل خود ار جمع کرده و هر چهار نفر به یک اتاق 24 متری در هایم جدید Alstedder Straße نقل مکان کنند. استدلال شهرداری شهر این بود که این چهار پناهجو باید اتاق های خود را تخلیه کنند زیرا قرار است یک خانواده جدید را به جای آنها منتقل کنند.
 
پیشینه ماجرا
از اوائل ماه ژوئن و از زمانی که شهرداری این تصمیم را به پناهجویان ااطلاع داده بود، این پناهجویان نسبت به تصمیم اداره شهرداری اعتراض کرده و تلاش کردند تا افراد و نهادهائی در شهر را در جریان این مسئله قرار دهند. از جمله با افرادی از شورای شهر، یکی از مراکز مشاوره پناهجویان و یکی از کشیشان شهر تماس برقرار کرده وآنها را در جریان قرار دادند.  فشار وارده از سوی حامیان پناهجویان به شهرداری باعث شد تا شهرداری تلاش کند با تشکیل یک جلسه به سوالات منتقدین خود پاسخ دهد. اما بدلیل آنکه شهرداری حاضر به تغییر تصمیم خود نشد، پناهجویان نیز از طریق یکی از وکلای فعال شهر نسبت به تصمیم شهرداری قانونا اعتراض کردند. دادگاه در دو نوبت اعتراض پناهجویان را رد کرده و بعد از آن  اداره شهرداری با  مأمورین خود برای تخلیه اجباری اتاق های این پناهجویان اقدام کرد. بدلیل حضور چند نفر از حامیان پناهجویان که در اعتراض به تخلیه اجباری، در اتاق پناهجویان گرد آمده بودند، تخلیه اجباری در نوبت اول عملی نشد.  یک روز بعد اداره شهرداری برای تخلیه اجباری از پلیس کمک گرفت.
 پناهجویان هشیارانه رفتار کرده وبدون برخورد و درگیری با پلیس، به آرامی اتاق خود را ترک ولی هیچ وسیله ای از خود را از اتاق خارج نکردند. پلیس تمامی وسایل این افراد را در نایلونهای بزرگ ریخته و پس از تخلیه اتاقها، شهرداری نیز اقدام به تعویض قفل درب اتاق این افراد می کند.

استدلال پناهجویان
پناهجویان  استدلا ل می کردند که در این ساختمان چندین اتاق و واحد خالی وجود دارد و نیازی نیست که برای جای دهی یک خانواده جدید،  این پناهجویان  از اتاقهایشان بیرون رانده شوند. پناهجویان همچنین استدلال می کردند که آنها بین پنج تا هشت سال است که در آلمان زندگی می کنند و برخی نیزچندین سال در همان شهر کار کرده و مالیات پرداخت کرده و استدلال شهرداری شهر را فقط یک بهانه می دانند. از نظر پناهجویان، این رفتار شهرداری و اداره خارجیان را باید در کادر کلی تر سیاست آلمان در زمینه پناهجویان ارزیابی کرد که بر اساس آن اداره خارجیان تلاش دارد  تا با ایجاد انواع فشار های روانی و اعمال محدودیتهای مختلفی همچون ندادن اجازه کار، قطع یا کم کردن پول ماهیانه و... پناهجویان را مجبور سازنند تا برگه های بازگشت داوطلبانه به کشور خود را پر کنند.
 پناهجویان ایرانی با اشاره به نقض حقوق بشر در ایران،  خود را فراریان سرکوب رژیم دیکتاتوری حاکم بر ایران می دانند . آنان اعلام می کنند، اگر چه درخواستشان برای پناهندگی مورد قبول و پذیرش ادارات  پناهندگی ودادگاههای آلمان قرار نگرفته، اما آنان مخالفین جدی رژیم حاکم بر ایران بوده و حاضر به بازگشت داوطلبانه به ایران نیستند. از این رو در اعتراض به اقدام شهرداری شهر،  پناهجویان ایرانی از رفتن به ساختمان جدید خود داری کردند. آنان معتقدند آنها چیزی برای از دست دادن ندارند. سالهاست که بلاتکلیف در آلمان زندگی کرده و هیچ چشم انداز مثبتی نسبت به آینده اقامتی خود در این کشور ندارند. آنان معترضند که در این سالها با محدودیتهای زیادی باید زندگی را می گذراندند . یا به آنها اجازه کار داده نمی شود و یا در دو مورد اجازه کار از آنها گرفته شده است. انها می گویند حتی در همان هایم قبلی نیز که زندگی می کردند شرایط  زندگی نامطلوب بود. آنان معترضند که سیاست برخورد با پناهجویان ازسوی ادارات مختلف آلمان آنان را بیمار کرده و انتقال اجباری آنان به یک هایم دیگر و هر چهار نفر را با هم  در یک اتاق 24 متری جای دادن دیگر فراتر از مرز وطاقت تحمل آنان می باشد.

پشتیبانی  وحمایت محلی
بدلیل حمایتهای خوبی که پناهجویان از شخصیتها و نهادهای مختلف شهر در حمایت از خود دارند، ازهمان ابتدا روزنامه های محلی و سپس رسانه های منطقه ای به این مسئله توجه نشان داده و این واقعه را در سطح شهر و منطقه انعکاس داده اند.

پایداری پناهجویان ایرانی و ادامه تحصن آنها باعث شده تا بسیاری از مشکلات شهر در ارتباط با مهاجرین و خارجیان نیز کم کم رو گردند.  طی این مدت رئیس کمیسون مهاجرین شهر که یک پزشک سوریه ای تبار است، رئیس و معاون ریئس فراکسیون حزب سبزها در شورای شهر،  یک کشیش فعال در امور پناهجویان و رئیس و مسئولین یک مرکز مشاوره برای مهاجرین در این شهر در جلسات مختلف نسبت به رفتار رئیس اداره خارجیان با مهاجرین و پناهجویان اعتراض کرده اند.

جبهه بندی احزاب سیاسی رقیب
در پاسخ به این اعتراضات ، رئیس فراکسیونهای شورای شهر از احزاب س د او، و اس پ د ، و دو حزب کوچک محلی دیگر با انتشار اطلاعیه مشترکی در تاریخ 30.06.06  تلاش کرده اند تا به این سوالات و عتراضات پاسخ دهند. اگر چه این اطلاعیه مشترک در ظاهر تهاجمی تنظیم شده اما در اساس یک اقدام تدافعی است چرا که امضاء کنندگان اطلاعیه برای توجیه کار خود ناگزیر به آوردن دلایلی شده اند که تنها عمق مشکلات شهر در ارتباط با مسائل مهاجرین و خارجیان را هرچه بیشتر عیان می کند. آنها برای قانونی جلوه دادن اقدام خود به قانونی که 15 سال قبل در شورای شهر به تصویب رسیده استناد می کنند. اعتراضات بر سر مسئله خوابگاه پناهجویان ایرانی، به دلیل پایداری آنها بر سر خواسته هایشان ، اینک دیگر موجب تیز تر شدن جبهه بندی احزاب رقیب در شهرگشته و همین مقابله احزاب با هم باعث شده تا بسیاری از ناگفته های شهر در معرض دید عموم قرار بگیرد.
متأسفانه همزمانی تحصن واعتراض پناهجویان با تعطیلات  تابستانی باعث شده تا علیرغم حمایت قوی محلی، تصممیم گیری در رابطه با وضعیت آنان به حالت رکود درآمده است. اداره شهرداری در توجیه اقدام خود به قانونی که 15 سال پیش در شورای شهر به تصویب رسیده استناد کرده و می گوید کار ما قانونی است.  با این حال شدت اعتراضات نسبت به وضعیت این پناهجویان تا آن حد است که نماینده حزب اس پ د از این شهر در پارلمان سراسری آلمان که برای دیدار خانوادگی به این شهر آمده،  با گروههای حامی پناهجویان جلسه داشته و ضمن ابراز تفاهم تأکید کرده از کانالهای شخصی و خصوصی تلاش خواهد کرد تا بتواند  برای حل این مشکل راه حلی پیدا کند.

تجارب کار
اگر چه هنوز این چهار پناهجوی ایرانی نتوانسته اند به خواست خود برسند، اما تحصن واعتراض آنها دستاوردهای مثبت بسیاری داشته که فوقا به آن اشاره شد.

اما مهمترین نکات موفقیت تا کنونی این حرکت اعتراضی را می توان اینچنین بر شمرد:
- اتحاد و همبستگی هر چهار پناهجو با هم بر سر اتخاذ یک تصممیم واحد از همان ابتدا،
- حفظ وحدت و همبستگی  وادامه تحصن با وجود سختی و کمبودهای زیاد و اختلافات فی مابین در دو هفته گذشته،
- داشتن ارتباطات و شناخته شدگی اجتماعی در این شهر که حاصل  حضور اجتماعی آنان در سالیان گذشته بوده است. بدون شک اگر این افراد در سالیان گذشته سر در لاک خود فرو کرده و در انزوا در این شهر زندگی می کردند، حمایت بسیار بسیار کمتری  از حمایت کنونی را می توانستند نسبت به خود جذب کنند.
- حمایت و پشتیبانی دیگر ایرانیان چه در هایم پناهندگی این شهر و نیز دیگر ایرانیان ساکن این شهر و اطراف که  به شکل دیدار از متحصنین و یا بردن غذا برای آنان قابل ذکر است .
- حفظ ارتباط با مراکز مشاوره در امور پناهندگی برای تنظیم و هماهنگی کارها و برنامه های خود،
- وجود یک روحیه نسبتا قوی حمایت از مهاجرین در سطح شهر و نیز وجود افراد فعالی در شهر در پستها و سمتهای مختلف با شناحته شدگی مثبت اجتماعی،
- پوشش رسانه ای نسبتا خوب که مانع از آن شده است که با وجودی که این پناهجویان حتی اجازه نصب پلاکارت ندارند، افکار عمومی از وضعیت آنها با اطلاع باشد،
- انتخاب محلی بسیار مناسب در جلوی ساختمان اصلی شهرداری و در مر کز شهر،
- هوشیاری پناهجویان متحصن در پرهیز از درگیری با پلیس و یا برخی مردم عادی که با لحن تند و توهین آمیز با آنها برخورد کرده اند.

سیاستمداران محلی بخوبی می دانند بد لیل تعطیلات تابستانی و نیز مسابقات جام جهانی فوتبال  که در آلمان در جریان است، این حرکت اعتراضی هنوز نتوانسته در سطح سراسری زیاد انعکاس یابد، اما ضمنا می دانند که بدلیل شرایط و قوانین غیر انسانی که در مورد پناهجویان وجود دارد و نیز به دلیل بالا بودن پتانسیل اعتراضی در سراسر آلمان نسبت به این مسئله، ادامه تحصن و اعتراض پناهجویان ایرانی می تواند تا مدت دیگر شکل گیری هسته اولیه یک اعتراض سراسری در آلمان را موجب گردد. ا زاین رو بی تردید تلاش خواهند کرد تا به طرق مختلف یا این حرکت اعتراضی را با استفاده از ابزارهای قانونی متوقف کنند ویا می کوشند با دادن امتیازی کوچک، پناهجویان را بدلیل طولانی شدن اعتراض و خسته گی شان به سازش بکشانند.

چشم انداز
پایداری پناهجویان و ادامه اعتراض  آنها در هماهنگی با حامیانی که تا امروز از آنان پشتیبانی کرده اند می تواند نتیجه کار را به آنجا بکشاند که نهایتا شهرداری شهر عقب نشینی کند.  آنان می توانند با ادامه اعتراض خود و پافشاری بر حقوق انسانی شان این حقیقت را روشن کنند که خوابگاه قبلی و وضعیت فعلیشان ناشی از پایمال شدن حق پناهندگی و اقامت آنها بوده و در صورت حل این مشکل و در صورت گرفتن اجازه کار، آنها به خوابگاههای غیر بهداشتی و غیر انسانی اداره شهرداری نیز نیازی نخواهند د اشت